|
|
| ชีวิตนายตูตู้กับการเดินทางด้วยรถยนต์
ดูจะเป็นสิ่งที่คู่กันมาตั้งแต่เกิด
โดยเฉพาะช่วงอนุบาลเป็นต้นมา
ต้องนั่งตะลอน
ๆ
อยู่บนรถทั้งเช้าและเย็น
ถ้ากรมการขนส่งทางบก
ยอมให้เด็กอนุบาล
3
สอบสัมภาษณ์เรื่องกฎจราจรได้
นายตูตู้คงจะได้คะแนนเต็มเป็นแน่
อย่างเช่น
จะเลี้ยวเข้าซอยบ้านก็ต้องเปิดไฟเลี้ยวขวา
ตอนนั้นนายตูตู้ไม่รู้หรอกว่า
เขาเรียกไฟเลี้ยว
นายตูตู้เขาเรียกว่าไฟเตาะแตะ
ทั้งนี้เพราะเวลาเปิดไฟเลี้ยว
มันจะมีเสียง
เตาะ....แตะ...เตาะ...แตะ...เสียงไฟเลี้ยวรถคุณเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ |
| |
พอจะแซงก็ต้องเปิดไฟเตาะแตะ
เวลาวิ่งช้าก็ต้องวิ่งช่องซ้าย
แซงต้องแซงทางขวา
ไฟเหลืองปุ๊บต้องหยุดปั๊บ
ขึ้นรถต้องคาดเข็มขัดนิรภัยทันที
ไม่ว่าจะวิ่งในซอย
หรือบนถนน
หรือกลางทุ่ง
นายตูตู้เห็นพ่อกับแม่ปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ
ทั้งต่อหน้าและลับหลังตำรวจ |
| เย็นวันหนึ่ง
เราขับรถกลับบ้านตามปกติ
ความที่ถนนโล่งมาก
พอมาถึงปากซอยผมก็เลยเลี้ยวขวับเข้าซอยเลย
พ้นปากซอยมาได้หน่อยหนึ่ง
นายตูตู้ถามเสียงดังทีเดียวว่า |
| |
"พ่อ
ๆ
เมื่อตะกี้
ทำไมพ่อไม่เปิดไฟเตาะแตะล๊ะพ่อ?" |
| ไม่รู้จะตอบลูกว่าอย่างไร
ได้แต่นึกถึงนิทาน
แม่ปูกับลูกปู
คุณพ่อคุณแม่คิดเหมือนผมไหมครับ? |
|
|
ส่งเรื่องราวที่เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวและสังคมได้ที่ |
|
|
|
